Wat als iedere vorm van communicatie wegvalt? Internet werkt niet meer en aan je telefoon heb je al helemaal niets. Op zo’n moment vallen de hulpdiensten terug op mensen als Bas den Braven (73). Als radiozendamateur is hij al jaren voorbereid op het ergste van het ergste.

,,Leuk zo’n peperdure portofoon, maar dan moet je wel weten hoe je 'm moet gebruiken als het uur U aanbreekt’’, zegt de Dordtenaar. ,,Je hoeft maar één keer op een verkeerd knopje te drukken en het contact met de buitenwereld is weg.’’ Den Braven is regiocoördinator bij DARES, de Dutch Amateur Radio Emergency Service. Is er een ramp en kunnen de hulpdiensten geen gebruik meer maken van de reguliere communicatiemiddelen, dan komen de zendamateurs in actie. Ze werken dan in opdracht van de veiligheidsregio.

In Zuid-Holland Zuid telt de organisatie zo’n veertig leden. ,,Daarvan zijn er zeker twintig die ik zo kan oproepen als de nood aan de man is.’’ Mocht dat het geval zijn, begeven de zendamateurs zich als de wiedeweerga naar het Jeugddorp bij de Wantijdijk in Dordrecht. Daar hebben ze de nodige apparatuur liggen, waarmee ze binnen de kortste keren ‘in de lucht’ kunnen zijn. Hoge antennes, koffertjes met zendapparatuur.

,,Vanuit daar vormen we teams van twee, en verdelen we ons over cruciale punten in de regio. Ziekenhuizen, brandweerkazernes, havens. Zodat de hulpdiensten nog met elkaar kunnen communiceren. Als ze bijvoorbeeld op een dijk in Alblasserdam 300 zandzakken nodig hebben. Of een extra aggregaat bij het ziekenhuis. Dan kunnen wij dat doorgeven.’’

Frequenties

Den Braven is dagelijks bezig met alles wat met radio te maken heeft. En niet zomaar een beetje voor er bij. Eén van de kamers in zijn huis is helemaal ingericht als radioruimte. Overal knipperen lampjes, staan schermen aan en staan radio’s ingesteld op bepaalde frequenties. ,,Kijk, 145.275 is de Dordtse frequentie. In megahertz hè’’, wijst hij naar één van de radio’s die zijn ingebouwd boven zijn hoofd. 

,,En hier, kun je heel de wereld mee ontvangen.” Hij draait wat aan één van de knoppen van een zendontvanger, totdat er wat vaag gebrabbel uit de luidspreker komt. ,,Het is nu vrij rustig op de radio.”

Als het nodig is, zou hij de eerste communicatie met zijn collega’s ook vanuit huis op kunnen starten. Een echte noodsituatie heeft hij in de 15 jaar dat Dares bestaat nog niet meegemaakt, het bleef vooral bij oefenen. ,,Maar we hebben wel een paar keer stand-by gestaan, bij een grote stroomuitval bijvoorbeeld.’’

De groep van zendamateurs waar Den Braven deel van uit maakt, bestaat al ruim veertig jaar. ,,We werden destijds benaderd door het waterschap, of wij zouden kunnen uitzenden als de dijken het zouden begeven.’’ Uiteindelijk vond hij zo’n vijfentwintig mensen bereid dit te doen. Later is de groep opgegaan in de landelijke organisatie Dares.

8 uur geen stroom

Of er over een paar jaar nog zoveel zendamateurs zijn die zich willen en kunnen inzetten bij een ramp, is nog maar de vraag. Den Braven heeft de interesse met de jaren af zien nemen. ,,En het besef van de noodzaak is veel kleiner. Mensen hebben geen idee wat er gebeurt als de stroom pak ‘m beet 8 uur uitvalt. Dan heb je een groot probleem.’’ Hij heeft zijn hoop gevestigd op de vele radioamateurs. ,,Ik denk dat er in iedere straat wel één zit. Zij zouden al heel veel kunnen betekenen vanuit huis.’’

 

BRON AD Dordrecht